Yol Ayrımı

Sen;
Geceler kadar günahkâr,
Ben;
Şafak gibi doğurgan…

Sen;
Namlunun ucunda ölüm;
Ben;
Kar altında kalan gülüm,

Sen;
İhanet ordusunun askeri,
Ben;
Sırtından hançerlenen biri,

Öyle bir yola girdik ki gülüm;
Bir daha asla dönülmez geri…

 

Sadri HAŞİMOĞLU


(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Hakkında Admin

Buna da bakabilirsiniz

Eşime Veda 2

Acı soğuk bir yel esti, Başı karlı dağ ağladı. Boyun büktü mor menekşe, Mor sümbüllü …

Bir cevap yazın

%d blogcu bunu beğendi: